اگر هميشه ايام نزديك به انتخابات بود، مردم شهرستانها اين شانس را داشتند كه به ناگاه تبدبل به يك استان شوند.

اگر هميشه ايام نزديك به انتخابات بود، نه تنها فيلم هاي سينمايي هيچ گاه توقيف نمي شدند، بلكه فيلم هاي توقيفي هم به نمايش در مي آمدند.

اگر هميشه ايام نزديك به انتخابات بود،هيچ جاده اي خاكي و هيچ روستايي بي برق نمي ماند.

مي توان گفت اين روزها برگ راي من، تنها سهم من از دموكراسي نيست، بلكه سهم من از توسعه ي شهرم، آزادي هنر و توزيع غيرمتمركز امكانات هم هست.

در هركدومش كه باز مي شد يا صداي جيغ بچه ميومد يا صداي فروشنده ها .

چاره اي نبود، داشت دير مي شد و پاهام خسته بود.مجبور شدم با متروي بعد برم.از قضا تو واگن من هم بچه ي شيطون بود هم فروشنده ي قدر. ترجيح دادم تو اين كشور كه چيزي به عنوان حريم خصوصي براي هيچ كس مطرح نيست به شيطوني هاي پسر بچه نگاه كنم كه مدام از مامانش سوال مي كرد.

مامان!پول كي اختراع كرد؟

صداي فروشنده هم مثل يه موسيقي، ضميمه ي تكرار اين سوال مي شد.

چیزی که اعصابم را اینطور به هم ریخته ساده نیست، یا شاید هم ساده است و من نمی توانم ساده ببینمش.

اما نه!

چیزی که از کودکی شبیه یک دنباله با تو است نمی تواند ساده باشد، می تواند؟

نه نمی تواند.

این حس، این احساس ، مطلقا چیز ساده ای نیست.

ساده نیست اگر همواره با حسرت زیسته باشی و حسرت را ببینی که با تو قد کشیده و بزرگ شده.ساده است؟

نه ساده نیست، خودم می دانم.

حسرت!

حالم را می فهمی؟